Wilhelm Conrad Röntgen (1845 –1923))

In de 19e eeuw was Röntgen een van de fyscici die veel experimenteerde met glazen buizen waar bijna alle lucht uit was gepompt (zogenaamde Crookes-buizen). Bekend was wanneer je daar hoge elektrische spanning op zette dat er :
vanaf de negatieve elektrode(kathode) kathodestralen ontstonden
die tegengehouden werden door het glas

Men zag ook lichtverschijnselen en fluorescerende plekken op het glas waarvoor geen verklaring was.

Wilhelm Conrad Röntgen, ontdekte bij deze experimenten dat er ook stralen ontstonden die niet tegengehouden werden door het glas. Omdat hij niet wist wat voor stralen dit waren, noemde hij deze stralen "x stralen".
Na die eerste observaties ging hij systematisch testen:

kan de straling door papier? Ja
door hout? Ja
aluminium? Nee
door vlees? Ja
door bot? gedeeltelijk

Hij ontdekte stap voor stap dat verschillende materialen verschillende mate van doorlaatbaarheid hebben.
Toen hij zag dat botten minder doorlaten dan weefsel, vroeg hij zich af of het mogelijk was een schaduwbeeld van het skelet te maken.
Hij teste dit 1895, sucesvol door de x straling op de hand van zijn vrouw te laten vallen en onder de hand een glasplaat met een fotoemulsie. Hij slaagde er zo in een beeld te maken van het skelet van de hand van zijn vrouw.
Zoals wij nu weten hoort röntegenstraling tot het elektromagnetisch spectrum van de zon. Deze straling is zeer energierijk en daarom schadelijk voor organismen.
Röntgen realiseerde zich niet dat de door hem ontdekte stralen elektromagnetisch van aard waren.
Max von Laue bewijst pas in 1912 dat röntgenstralen elektromagnetische golven zijn.